1316–1355
Heinrich — Rycerz z Rodos
Najwybitniejszy z wczesnych Schweinichenów. Rycerz na dworze książąt świdnicko-jaworskich, świadek na dokumentach księcia Henryka Fürstenberskiego i Bolka II. W 1323 r. uczestniczy w wyprawie krzyżowej na Rodos — udział poświadczony dokumentem papieża Jana XXII, wystawionym w Awinionie 5 sierpnia 1323. Po powrocie z Morza Egejskiego buduje na wzgórzu kamienny donżon (po 1329 – przed 1351). 13 lipca 1351 wystawia pierwszy zachowany dokument „na Świnach” — sprzedaje połowę wójtostwa bolkowskiego. Stara strona zamku określała go jako „Henryk Krzyżowiec — pierwszy śląski krzyżowiec”.
Posiadłości: Schweinhaus (Świny), Girlachsdorf (Gniewków).
1370/1371 – 1393/96
Günzel II — Rycerz księżnej Agnieszki
Prominentny rycerz na dworze księżnej Agnieszki (wdowy po Bolku II świdnickim). W 1387 r. funduje ołtarz w kościele parafialnym. Hipotetyczny inicjator rozbiórki ziemnych wałów i wzniesienia pierwszego kamiennego obwodu wokół donżonu (faza IV wg Kwaśniewskiego).
1407/1409 – 1415/1422
Hans — Konsolidator ojcowizny
Skupia w jednych rękach cały rodowy majątek po podziałach poprzedniego pokolenia. Za jego czasów lub tuż po nim wznosi się mur obwodowy zamku średniego (1. poł. XV w., datowanie archeologiczne 2016).
2. poł. XV w.
Günzel V i Burgmann — Budowniczowie kamienicy
Bracia odpowiedzialni za budowę kamienicy w obrębie zamku średniego — to ich dziełem jest dom, którego piwnicę odkryto we wrześniu 2023.
zm. 18 X 1503
Günzel VI — Z nagrobkiem do dziś
W latach 1448 i 1503 uposaża ołtarz i funduje tryptyk w kościele. Umiera w Świnach 18 października 1503. Jego całopostaciowy nagrobek zachował się we wnęce wschodniej kościoła św. Mikołaja — to jeden z najlepszych zachowanych wizerunków rycerza tej epoki na Dolnym Śląsku.
ok. 1456 – 1566
Burgmann — Człowiek, który dożył 110 lat
Niezwykła postać — ur. około 1456, zm. w Świnach w 1566 r., dożył ok. 110 lat. Fakt udokumentowany przez Kwerendę Kwaśniewskiego (inskrypcja nagrobna: ANNO 1566 AM TAGE __ / IST IN GOT). Po 1518 r. jako jedyny z braci pisał się „ze Świn”. W latach 1518–1556 samodzielny właściciel zamku. Odpowiadał za przebudowę gotyckiej warowni w stylu renesansowym — to pod jego rządami zamek zaczyna nabierać form nowożytnych.
Pochowany w prezbiterium kościoła św. Mikołaja, przy nagrobku żony Margarety von Borschnitz (zm. 1555).
Zobacz legendę o Burgmannie →
zm. 1606
Hans — Renesansowy modernizator
Po podziale dóbr z 1563/1564 zostaje właścicielem Świn. Inicjuje modernizację renesansową zamku: powiększa okna, dodaje fascjowe obramienia, sgrafita z motywami diamentowego boniowania, podpiwnicza donżon przez wykucie skały. W 1579 r. funduje na podzamczu nowy kościół św. Mikołaja (data na portalu południowym) — z retrospektywną stylistyką „romańską”, pomyślany jako mauzoleum rodowe. Pochowany w kościele wraz z pierwszą żoną.
1590–1664
Hans Sigismund / Jan Zygmunt — Mecenas, mistyk, ostatni wielki
Po trzech podróżach po Europie wraca do Świn 21 października 1614 — 24-letni, z gustem włoskim w głowie. Już ok. 1615 r. angażuje wrocławskiego architekta Valentina von Saebisch do wielkiej manierystycznej przebudowy zamku (donżon, pałac, fortyfikacje, most zwodzony — patrz Historia zamku).
Ale Hans Sigismund nie był tylko fundatorem architektury. W latach 1621–1626 wszedł w krąg mistyków protestanckich wokół szewskiego filozofa Jakoba Böhme z Görlitz: uczestniczył w dysputach religijnych (1622), w 1623 r. doznał kilkugodzinnego przeżycia mistycznego na tle religijnym, w 1624 r. za zgodą księcia legnickiego doprowadził do druku dwóch dzieł Böhmego: Von wahrer Buße i Von wahrer Gelassenheit, a także gościł Böhme na zamku Świny na początku i jesienią 1624 r. — tu mistyk zaczął pisać swe ostatnie, niedokończone dzieło Betrachtungen göttlicher Offenbarung – 177 theosophische Fragen. Rozchorował się, 7 listopada opuścił Świny, 16/17 listopada 1624 zmarł.
Pozostał kawalerem. Wg śląskiego informatora Johannesa Sinapiusa (1720) „uwikłał się w zabójstwo podczas pojedynku, żył potem w stanie bezżennym, cierpiał na hipersomnię”. 22 III 1627 zapisał wszystkie posiadłości bratu Adamowi. Umiera w 1664 r.
1686–1695
Hans Ernst — Ostatni Schweinichen na zamku
Ostatni przedstawiciel rodu zasiadający na zamku. 4 IX 1686 ożeniony z Ursulą Heleną von Zedlitz (córka Hansa Christopha von Zedlitz z Wilkau). Po nim własność przechodzi w obce ręce — Ernst Ferdinand von Schweinitz auf Schweinhaus (1721–1735), a od 1735 roku zamek przestaje być zamieszkiwany przez właścicieli.